Ik ben Gianni Jessurun, 27 jaar en ik ben ICT’er en muzikant. Ik woon al sinds 2001 in Almere, dus ik ben hier opgegroeid en echt geboren en getogen. Ik ken niet anders dan Almere. Ik heb de stad zien groeien, stap voor stap. Ik voel me een echte Almeerder.
Opgroeien in Almere gaf mij veel vrijheid. Vrijheid staat echt voorop. Ik kon naar school gaan, ik kon voetballen, ik kon doen wat ik wilde. Er waren geen restricties of limieten. Dat was Almere voor mij.
Ik denk dat Almere je ook helpt om jezelf te vinden. In het begin waren er nog niet zoveel Surinamers of andere donkere kinderen in de klas. Je bent meer zelf zoekende. Je moet zelf ontdekken: wie ben ik, wat vind ik leuk, wat wil ik doen. Daardoor kies je je eigen richting.
Ik heb Almere zien veranderen: gebouwen, wegen, fietspaden, scholen, voetbalvelden. Toen ik klein was stond dit er nog niet, en nu wel. Je ziet hoe de stad groeit en wordt opgebouwd. Ook kwamen er steeds meer mensen wonen, waaronder Surinamers. Dat vond ik mooi om te zien, omdat je opeens mensen zag die op jou lijken.
Een belangrijk moment was toen ik als kind een jaar naar Suriname ben gegaan. Ik zat op de basisschool en we zijn in 2007 voor een jaar verhuisd. Mijn ouders wilden ons dat als ervaring meegeven. Zij zijn allebei Surinaams, daar geboren en opgegroeid.
Voor mij was dat echt life-changing. Je maakt nieuwe vrienden, je gaat naar een nieuwe voetbalclub, je begint opnieuw. Ik vond het daar heel leuk en wilde niet terug naar Nederland, maar mijn ouders dachten anders. Die ervaring heeft me rijker gemaakt. Je ziet hoe het leven daar is en begrijpt beter wat je ouders bedoelden. En als je terugkomt zie je de verschillen nog sterker.
Mijn Surinaamse achtergrond betekent heel veel voor mij. Vanaf klein word je ermee opgevoed. Alles wordt met de paplepel ingegoten: taal, cultuur, uitspraken en gewoontes. Als je naar Suriname gaat, proef je dat echt. Je begrijpt beter wat ze bedoelden. En als je terugkomt neem je dat mee. Dat draag ik dagelijks met me mee: het Surinamer zijn. In de opvoeding krijg je handvatten zoals respect, netheid en hoe je met mensen omgaat. Het groeten van mensen, familiefeestjes en op tijd komen. Wij zijn daar streng in opgevoed. Het zit vooral in karakter en gedrag. Dat heb ik vanuit Surinaams perspectief meegekregen.
Muziek is mijn uitlaatklep en een stukje cultuur dat ik van Suriname uitdraag. Samen met Almeerse jongeren hebben we in 2017 een band opgericht. We maken traditionele Surinaamse muziek voor feesten en evenementen. We spelen op feestjes en events, ook in Almere. Dat is leuk omdat je terugkomt in je eigen stad. Muziek is ook een manier om jongeren te inspireren en bezig te houden. We willen laten zien dat je als jongere iets kunt doen met je cultuur, waar je ook bent. Niet alleen in Amsterdam of Rotterdam, maar ook in Almere.
Ik ga vaak naar Surinaamse evenementen in Almere. Food festivals en kleine events die elk jaar terugkomen. Eerst klein, nu steeds drukker. Dat is mooi om te zien. Alleen is de Surinaamse cultuur in Almere nog niet altijd zichtbaar genoeg. Er wonen hier heel veel Surinamers, maar je ziet het niet altijd terug in de stad. Dat mag meer naar voren komen. Niet alleen als diversiteit, maar als herkenning van die identiteit. Ik ben daar trots op en ik hoop dat dat steeds meer zichtbaar wordt in de stad.
