Mijn naam is Achi Chioma. Ik ben maker, cultureel organisator, performer en community builder.
Mijn werk richt zich op intergenerationele overdracht, erfgoed, identiteit, heling en gemeenschap binnen de Afro-diaspora en de Nederlandse samenleving. Er wordt vaak gesproken over dat we komen van tot slaafgemaakten. We kunnen niet ontkennen dat dit heeft plaatsgevonden en effect heeft op ons in het hier en nu. Maar ik wil dat we juist opereren vanuit kracht en dat is wat ik ook vertel in mijn verhalen.
Ik zie mezelf niet alleen als inwoner van Almere, maar als iemand die via woorden, cultuur en gemeenschap iets wil achterlaten voor de volgende generatie. Zodat zij weten wie ze zijn en waar ze vandaan komen. Dat ze hier ook thuis mogen zijn. Dat begint bij vertrouwen hebben in jezelf, je eigen ik omarmen en kijken naar wie jij wil zijn in het hier en nu. De Almeerse jongeren lopen in het dagelijks leven tegen een hele hoop zaken aan: ze gaan naar school, moeten presteren, een baantje vinden, hun centen op orde houden. Dus er is best wel wat druk. Ik denk dat het belangrijk is om naast al dat moeten, ruimtes te creëren om vrij te kunnen bewegen. Zoals culturele activiteiten en ontmoetingsplekken waar banden tussen jongeren en ouderen geschept kunnen worden. Van mijn moeder heb ik meegekregen dat het belangrijk is om je stem te laten gelden. Dat is ook wat ik aan de jongeren wil meegeven: laat je stem horen en wees jezelf.
Ik heb bewust gekozen voor mijn naam. Dat is heel belangrijk voor mij, want het vertelt een verhaal met betrekking tot mijn voorouderlijk verleden, het trans-Atlantische slavernijverleden. Er zit kracht in een naam, je identiteit is eraan gekoppeld, want het vertelt meteen iets over jou. Als ik Anneloes heet, dan weet je: die heeft een Nederlandse witte achtergrond. Een Afrikaanse of Surinaamse naam vertelt weer een ander verhaal. En elk verhaal is mooi, elk verhaal is uniek, maar het is belangrijk om je eigen verhaal te kunnen vertellen vanuit wie jij bent en waar jij vandaan komt.
Ik ben een trotse moeder van vier kinderen. Samen met mijn man en gezin wandelen wij graag in het Kotterbos. Daar kun je eindeloos doorlopen, midden in de rust en natuur. Voor ons, als druk gezin, is dat een manier om ons hoofd leeg te maken en opnieuw verbinding te voelen.
Ik ben een Surinaamse vrouw met Afrikaanse roots. Toen ik elf maanden oud was, kwam ik samen met mijn moeder naar Nederland. Ik ben dus niet opgegroeid in mijn geboorteland, maar desondanks voel ik mij diep verbonden met mijn Surinaamse identiteit. Suriname leeft in mij!
Die verbondenheid draag ik uit in taal, eten, gezelligheid, dans, spiritualiteit, culturele kennis en voorouderlijke wijsheid. Dat zijn voor mij niet alleen tradities, maar ook manieren van heling en verbinding wanneer je daar bewust van bent.
Binnen onze cultuur noemen we dat ook wel Yeye taki: spreken met het diepere zelf en luisteren naar wat in en om je heen leeft en beweegt. Het brengt mij rust, bewustzijn en richting. Want ik ben me ervan bewust dat wij als mensen 1 zijn met het universum, de aarde, onze voorouders, met elkaar en met het leven zelf. Daarom leef en lach want morgen is ons niet beloofd!
Wanneer ik buiten wandel, praat ik met regelmaat tot mezelf met mijn spirituele zelf. Dat geeft mij rust, bewustzijn en richting.
